SEVGİLİ
ANNECİĞİM, BABACIĞIM
Duygu
ve düşüncelerimi dile getirebilseydim, sizlere şunları söylemek
isterdim.
*
Belirli bir büyüme ve değişme içindeyim. Sizin çocuğunuz olsam da
sizden ayrı bir kişilik geliştiriyorum. Beni tanımaya ve anlamaya çalışın.
*
Bana ayak uydurmakta güçlük çekebilirsiniz. Oyunda, arkadaşlıkta ve
uğraşlarımda özgürlük tanıyın. Beni her yerde ve her işimde
koruyup kollamayın. Davranışlarımın sonuçlarını kendim görürsem,
daha iyi öğrenirim ve öğrendiklerim daha kalıcı olur.
*
Büyümeyi çok istiyorsam da ara sıra yaşımdan küçük davranmaktan
kendimi alamıyorum. Bunu küçümsemeyin. Ama siz de beni şımartmayın.
Hep çocuk kalmak isterim sonra. Her istediğimi elde edemeyeceğimi
biliyorum. Ancak siz verince almadan da edemiyorum. Bana yerli yersiz söz
de vermeyin. Sözünüzü tutmayınca sizlere olan güvenim azalıyor.
*
Bana kesin ve kararlı davranmaktan çekinmeyin. Yoldan saptığımı görünce
beni sınırlayın. Koyduğunuz kurallar ve yasakların hepsini beğendiğimi
söyleyemem, ancak hareketlerim hiç kısıtlanmayınca ne yapacağımı
şaşırıyorum. Söz ve davranışlarınızda tutarsız olduğunuzu görünce
hem bocalıyor hem de bundan yararlanmadan edemiyorum.
*
Beni dinleyin. Öğrenmeye en yakın olduğum anlar, soru sorduğum anlardır.
Açıklamalarınız kısa ve özlü olsun. Öğütlerinizden çok davranışlarınızdan
etkilendiğimi unutmayın.
*
Çok konuşup çok bağırmayın. Yüksek sesli sözlerinizi pek duymam.
Yumuşak ve kesin sözler bende daha iyi iz bırakır. “Ben senin yaşında
iken” diye başlayan sözleri hep kulak ardına atarım.
*
Küçük yanılgılarımı büyük suçmuş gibi başıma kakmayın. Bana
yanılma payı bırakın. Beni korkutup sindirerek, suçluluk duygusu aşılayarak
uslandırmaya çalışmayın. Yaramazlıklarım için beni kötü çocukmuşum
gibi yargılamayın. Yanlış davranışlarımın üzerinde durup düzeltin.
Ceza vermeden önce beni dinleyin. Suçumu aşmadığı müddetçe cezama
katlanabilirim.
*
Beni yeteneklerimin üzerindeki işlere zorlamayın. Ama başarabileceğim
işleri yapmam için bana destek olun. Başardığım işlerde beni övmeniz
kendime olan güvenimi artıracaktır. Bana güvendiğinizi belli edin.
Beni başkaları ile kıyaslarsanız ümitsizliğe kapılabilirim.
*
Benden yaşımın üstünde bir olgunluk beklemeyin. Bütün kuralları
birden öğretmeye kalkmayın. Bana süre tanıyın. Yüzde yüz dürüst
davranmadığımı görünce ürkmeyin. Beni köşeye sıkıştırırsanız
yalana sığınmak zorunda kalırım. Sizi çok bunaltsam bile soğukkanlılığınızı
kaybetmeyin. Kızgınlığınızı haklı görebilirim ama beni aşağılamayın.
Hele başkalarının yanında onurumu kırmayın. Unutmayınız ki ben de
sizi başkalarının yanında küçük düşürebilirim.
*
Bana haksızlık ettiğinizi anlayınca bunu açıklamaktan çekinmeyin.
Özür dileyişiniz size olan sevgimi azaltmaz. Aksine beni size daha çok
yakınlaştırır.
*
Biliyorum. Ara sıra sizi üzüyor, belki de düş kırıklığına uğratıyorum.
Bana verdikleriniz yanında istediklerinizin çok olmadığını da
biliyorum. Yukarıda sıraladığım istekler size çok geldiyse birçoğundan
vazgeçebilirim; yeter ki beni, ben olarak seveceğinize olan inancım
sarsılmasın.
*
Benden “Örnek çocuk” olmamı istemezseniz, ben de sizden kusursuz
ana – baba olmanızı beklemem. Sevecen ve anlayışlı olmanız bana
yeter.
*
Sizin çocuğunuz olarak doğmak elimde değildi ama seçme hakkım olsaydı,
yine de sizden başka kimsenin çocuğu olmak istemezdim.
SEVGİLERLE,
ÇOCUĞUNUZ...
KAYNAK: Prof.
Dr. Atalay YÖRÜKOĞLU, Çocuk Ruh Sağlığı
>>> Anasayfaya Dön
|